سیروس خنجری فرد

مادر شهید مدافع وطن «سیروس خنجری‌فرد» از نیرو‌های هوافضای سپاه در کرمانشاه، با بیان خاطراتی از فرزند شهیدش می‌گوید: «سیروس عاشق رهبر بود و همه کارهایش را در مسیر جلب رضایت و پیروی از رهبری انجام می‌داد. هر زمان درباره رهبر صحبت می‌کرد، ذوق و شوق عجیبی در کلامش موج می‌زد؛ چنان با شور و اشتیاق سخن می‌گفت که گویی درباره یکی از عزیزترین اعضای خانواده‌اش صحبت می‌کند.»، شهید سیروس خنجری‌فرد در جریان جنگ ۱۲روزه رژیم صهیونیستی در خردادماه ۱۴۰۴، در حمله به قرارگاه هوافضای سپاه کرمانشاه، به فیض شهادت نائل آمد و نام خود را در دفتر پرافتخار شهدای مدافع وطن ثبت کرد.

شهید «سیروس خنجری فرد» متولد ۲۶ تیرماه ۱۳۷۳شهر ماژین شهرستان دره شهر از توابع استان ایلام است. سال ۱۴٠۴ در قرارگاه هوا فضای سپاه استان کرمانشاه مشغول به کار شد. وی پس از حمله رژیم صهیونیستی به قرارگاه هوا فضای سپاه کرمانشاه بیست و سوم خرداد ماه ۱۴۰۴ به فیض شهادت نایل آمد. در سالگرد شهادت ویژه نامه این شهید گرانقدر منتشر می شود.

شهید سیروس خنجری‌فرد، جوانی مؤمن و فداکار از ایلام، در حمله رژیم صهیونیستی به قرارگاه هوافضای سپاه در کرمانشاه، با ایثار جان خود برای نجات همرزمانش، به فیض شهادت نائل آمد. پدرش او را عارفی بی‌ریا و عاشق رهبر می‌خواند که زندگی‌اش سراسر بندگی و خدمت بود.

جانشین فرماندهی سپاه استان در مراسم چهلمین روز شهادت پاسدار شهید مدافع وطن «سیروس خنجری فرد» طی سخنانی گفت: رژیم غاصب و کودک کش صهیونی و آمریکای جنایتکار بدانند شهادت اوج افتخار جوانان ماست، و یکی از مهم‌ترین راهبر‌دهای جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر فرهنگ ایثار و شهادت با تبعیت از رهبری داهیانه مقام معظم رهبری است؛ و این فرهنگ توانسته تضمین کننده هم الان ما و هم ترسیم کننده آینده روشنی باشد.

معاون تعاون و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان ایلام، در دیدار با خانواده شهید مدافع وطن «سیروس خنجری فرد» ضمن محکومیت این اقدامات تروریستی و ددمنشانه افزود: این حرکت نشان‌دهنده استیصال، حقارت و خوی تجاوزگرانه رژیم اشغالگر قدس است. امروز فرزندان برومند این خاک جان خود را فدای کیان کشور و وطن می‌کنند که این خود افتخاری برای ملت ایران است.

مادر شهید مدافع وطن «سیروس خنجری فرد» از نیرو‌های هوافضای سپاه کرمانشاه می‌گوید: سیروس عاشق رهبر بود. هر موقع در مورد او صحبت می‌کرد ذوق و شوق عجیبی در سخنانش حس می‌شد. انگار در مورد یکی از اعضای خانواده‌اش صحبت می‌کرد.