صبح ساعت ۴/۵ بیدار شدم و برای نماز آماده شدم از خوابگاه خودم که شماره ۱۶ است در مرکز دارالفنون خارج شدم وضو گرفتم و نماز صبح را با جماعت خواندم. ادامه این ماجرا را در نوید شاهد بخوانید.
«مرجان زائری» همسر جانباز اعصاب و روان و یکی از فعالین فرهنگی، در یادداشتی برای وقوع حادثه تروریستی در حرم مطهر احمد بن موسی علیه السلام که منجر به شهادت و مجروحیت جمعی از زائران و هموطنان عزیز شد، برای مخاطبان نوید شاهد نوشت: «برای گرفتن حاجت به زیارت شاهچراغ رفتم که ناگهان با صدای گوله پیرمرد بر روی زمین در خون غلتیده بود و دیگر هیچ نبود جز صدای گلوله خون و آرزوهایی که حالا در میان شبستان شاهچراغ به وصل رسیده بودند.»
شهید «سیدمصطفی دادصفت» در نامهاش نوشت: برادرانم راه و خط امام همان راه الله است در راه خدا بکوشید. آری چه شیرین است مبارزه کردن در راه خدا و استقبال کردن از شهادت.
شهید «بهمن منصوب کاظمی» در نامهای خطاب به همسرش نوشت: «از همسرم میخواهم فرزندم را يک انسان خداپرست و یک فرد با ايمان پرورش بدهد، تا بر عليه ظلم و ستم در راه خدا بجنگد. اين جنگ چه میخواهد با اسلحه باشد يا با قلم يا با زبان.»
قطار از گردنهای گذشت و محمد را به عالم دیگری برد. انگار همین دیروز بود که دوره دبیرستان را تمام کرده و پا به دانشسرای تربیت معلم کرمان گذاشته بود. قطار سوت ممتدی کشید و از دل محمد گذشت: «کربالا منتظر ماست بیا تا برویم.» ادامه این خاطره را در نوید شاهد میخوانید.
همسر شهید «ابوالفضل راهچمنی» روایت میکند: «من و آقا ابوالفضل با هم فامیل بودیم. چند مرتبه بیشتر آقا ابوالفضل را ندیده بودم. خیلی جذابیت داشت و من را شیفته خودش کرد. از خدا خواستم که او را همسر من قرار بدهد. به کسی نگفتم و فقط از خدا خواستم.»
آزاده و جانباز شهید «شهاب رضاییمفرد» روایت میکند: «ما در اردوگاه اسیران جنگی استان الانبار شهر رمادی هستیم که به اردوگاه الا نبار و اردوگاه عنبر معروف است.» ادامه این ماجرا را در نوید شاهد میخوانید.
هاجر پورواجد، همسر گرانقدر شهید «حسین امینی امشی» در دلنوشتهای به مناسبت سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی برای نوید شاهد نوشت: «بالاخره عطری از سوی مرزها به مشام رسید روز آزادی، آزادی مردانی که سالها همچون من چشم انتظار بودند. اتوبوس پشت اتوبوس وارد خاک وطن شدند. چه زیبا و شور انگیز بود آن لحظه... عکسی در دست فرزندانم... به دنبال گم شده خود میگشتیم...»