شهید محمدرضا رجبی در تاریخ دهم اسفند سال ۱۳۴۱ در جنوب تهران چشم به جهان گشود. با آغاز جنگ تحمیلی احساس تکلیف کرد و به جمع رزمندگان پیوست. او بیست و یکم بهمن ماه سال ۱۳۶۴ در عملیات والفجر ۸ در منطقه‌ ام‌الرصاص به شهادت رسید.

شهید «مجید دهقانی» در تهران در خانواده‌ای مذهبی چشم به جهان گشود. با شروع جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی به جبهه اعزام شد و پس از دلاوری‌های فراوان پنجم مرداد سال ۱۳۶۷ در جریان عملیات مرصاد به شهادت رسید.

ریحانه طاهری، دختر جوانی از جنس علم و امید؛ دانشجوی رشته شیمی دانشگاه الزهرا(س)، دختری که هنوز در آغاز راه بود و آینده‌ای پُر از آرزو و رؤیا پیش رویش داشت.

شهید «قربانعلی عابدی‌اوت‌پاشا» در پنجم فروردین سال ۱۳۳۶ در تهران چشم به جهان گشود. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی راهی جبهه‌های حق علیه باطل شد. سرانجام در نهم بهمن ۱۳۶۱ در جریان نبرد با دشمن بعثی به مقام والای شهادت رسید. پیکر مطهرش بعد از ۹ سال مفقودالاثر بودن و پس از سال‌ها چشم انتظاری خانواده تفحص شد و در بهشت زهرا (س) تهران به خاک سپرده شد.

شهید عیسی شیرکوند در سال ۱۳۵۹ و با شروع جنگ تحمیلی به عنوان نیروی بسیجی به صورت داوطلبانه راهی جبهه‌های جنگ شد و از این زمان به بعد حضوری دائمی در میدان نبرد داشت. سرانجام این شهید گرانقدر با حضور دلاورانه‌ی خود به عنوان خط‌شکن در عملیات والفجر چهار در تاریخ دوازده آبان سال ۱۳۶۲ در ارتفاعات مریوان مشرف به پنجوین عراق بر اثر اصابت مستقیم گلوله‌ی دشمن به مقام والای شهادت نایل گشت و پیکر مطهرش پس از سال‌ها انتظار، در آذر ماه سال ۱۳۷۰ بر روی دستان پر مهر مردم شهید پرور شهرستان ورامین در گلزار شهدای امامزاده قاسم (ع) امروآباد به خاک سپرده شد.

شهید فتحی که خود را سربازی ولایت‌مدار و پیرو خط امام می‌دانست، پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با آغاز جنگ تحمیلی با پوشیدن لباس مقدس سپاه پاسداران عاشقانه راهی جبهه‌های نبرد شد و سرانجام پس از رشادت‌های فراوان در تاریخ سی‌ام آذر ماه سال ۱۳۵۹ و در منطقه‌ی سرپل‌ذهاب به مقام والای شهادت نایل گشت و پیکر پاکش در گلزار شهدای سیدفتح‌الله (ع) ورامین به خاک سپرده شد.

شهید «علی جوزدانی» در سال ١۳۴۴ در خانواده‌ای مذهبی دیده به جهان گشود. دومین فرزند خانواده بود. در دوران کودکی و نوجوانی در کنار درس فعالیت‌های مذهبی خود را در مسجد رسول اکرم (ص) آغاز کرد. در دوران دفاع مقدس بار‌ها به صورت داوطلبانه به جبهه اعزام و طی سال‌های ۶٠ تا ۶٧ بار‌ها از ناحیه دست، کمر، شکم و پا دچار مجروحیت شدید شد. طی عملیات کربلای پنج بر اثر مجروحیت شدید از ناحیه شکم و قطع شدن قسمتی از پای راست ماه‌ها در بیمارستان بستری و پس از چندین عمل جراحی و مختصری بهبودی مجددا عازم جبهه شد. و پنجم مردادماه سال ۱۳۶۷ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

«علی قربانی» ابتدا در گردان حضرت علی اصغر (ع) و سپس در گردان حضرت علی اکبر (ع) مشغول به خدمت شد. در ادامه علی رغم سن و سال اندکی که داشت مسئولیت معاونت گروهان نصر از گردان حضرت علی اکبر (ع) را بر عهده گرفت و منشأ خدمات فراوانی شد.

شهید منصوری که همچون سایر رزمندگان ایران اسلامی برای دفاع از خاک میهن، جان خود را در طبق اخلاص نهاده بود سرانجام پس از رشادت‌های فراوان در تاریخ بیست و هفتم بهمن سال ۱۳۶۴ با حضور در عملیات غرور آفرین والفجر هشت در منطقه‌ی فاو بر اثر ترکش خمپاره به آرزوی خود یعنی شهادت در راه اسلام رسید و به برادر شهیدش «محسن» پیوست.

«ناصر نوع‌پرور» در حالی که فرماندهی گردان لشکر ۲۷محمد رسول الله (ص) را بر عهده داشت، در تاریخ نوزدهم تیرماه سال ۱۳۶۵ با حضور در عملیات کربلای ۱ در مهران به آرزوی خود یعنی شهادت در راه میهن اسلامی نایل گشت.