برادر شهید «عیسی داداش زاده» میگوید: «شهید بسیار با تقوا و با ایمان بود و به حلال و حرام بسیار اهمیت میداد، حق الناس را رعایت میکرد. علاقه شدیدی به قرآن داشت و در نماز جماعت شرکت میکرد.»
مادر شهید «رضا نظری» میگوید: «از نظر اخلاقی، تواضع و فروتنی بسیار داشت. ارتباط خیلی نزدیکی با خانوادههای شهدا داشت و ارزش و احترام آنان را حفظ میکرد. تبعیت و گوش به فرمان بودن حضرت امام را بر خود واجب میدانست و از این رو به عضویت بسیج درآمد و از طریق این نهاد راهی جبهههای جنگ شد.»
فرزند شهید «فرض علی احمدی» میگوید: «از نظر مذهبی بسیار معتقد بود. هر کاری که داشت موقع اذان دست از کار میکشید و میدیدم ایشان دارد نماز شب میخواند.»
خواهر شهید «حسین اکبری دنگسرکی » میگوید: «یکبار که در حال پخش اعلامیه بود، موقع بازگشت، به یک درجهدار بر خورد. درجهدار نیز او را دستگیر کرد اما چون مدرکی از او نگرفته بود، وی را مورد ضرب و شتم قرار داد و اسمش را در لیست خود ثبت، و بعد رهایش کرد، با اینحال، حسین دست از مبارزه نکشید.»
مادر شهید «حسین علی رمضان پور چاری» میگوید: «شهید آرزویی جز شهادت در سر نداشت، به او گفتم پسرم تو فرزند اول ما هستی میخواهیم دامادی تو را ببینیم. او در جواب به من میگفت؛ واجبتر از ازدواج من رفتن به جبهه است و دفاع کردن از دین اسلام، هر وقت انقلاب پیروز شد من هم ازدواج میکنم.»
مادر شهید «رضا حاجی زاده» میگوید: «پسرم رضا میگفت: مادر جان، شیرت را بر من حلال کن؛ همان شیری که دههی اول محرم با اشکهای شوری که برای تنهایی حضرت زینب (س) میریختی، درهم میآمیخت و در کام من مینشست و جانم را با مهر حسین (ع) پیوند میزد.»
مادر شهید «مجید عبدلیان» میگوید: «خواهرش ساکش را آماده کرد و رفت حمام وقتی آمد صورتش زیبا و نورانی شده بود گفتم چرا صورتت زیبا شد انگار داماد شدهای او گفت: «من که گفتم خواب دیدم به شهادت میرسم.»
فرزند شهید «سیدشجاع الدین ادیانی» میگوید: «پدرم بسیار ساده دل و مهربان و دلسوز بود چنانکه من سال سوم ابتدایی بودم برای گرفتن کارنامه همراه او به مدرسه رفتم. او بعد از گرفتن کارنامه دید معدلم بالای ۱۷ است و شاگرد سوم شدم. بعد از بیرون آمدن از مدرسه برایم جایزه خرید.»
مادر شهید «علی اکبر قربان شیرودی» میگوید: «آن روز علی اکبر سه تا زیر پیراهن آبی را هم در سبد خریدش گذاشت و به خانه آمد. یکی از آنها را برای خود برداشت و دوتا دیگه را هم به احمد و «حمیدرضا سهیلیان» هدیه داد و داستان خرید آنها را هم برای دوستانش تعریف کرد.»