وقتی نوزده سال بیشتر نداشت و پدر و مادرش در آرزوی بازگشتش بودند تا پسر جوانشان را در لباس دامادی ببینند، خبر شهادتش را آوردند و آرزوی عیسی زودتر از آرزوی والدینش برآورده شد.

از پدران و مادران گرامی می‌خواهم که از رفتن فرزندانتان به جبهه‌ها که دانشگاه الهی است جلوگیری نکنید، چون از خواسته‌های شیطان است که به اسلام خدمت نکنید، پس بر شیطان درونی که همان هوای نفس و راحت طلبی است و شیطان بیرونی که استکبار جهانی است، غلبه کنید. همیشه گوش به فرمان سخنان گهربار امام خمینی باشید، فرزندان خود خدمتگذار قرآن و اسلام تربیت کنید.

او با الگو قرار دادن شهدای کربلا، به ویژه امام حسین (ع) و به فرمان امام خمینی (ره) عازم جبهه شده و هدفی جز دفاع از اسلام و میهن اسلامی خود و نابودی دشمنان نداشت.

مادر شهید رضا کریمی قبل از تولد فرزندش، در خواب دید که به پابوس آقا امام رضا (ع) رفته و در بازار مشهد یک بلوز سبز برای فرزند در راهش گرفته و در آنجا بود که با خود عهد بست اگر فرزندش پسر شود نامش را رضا بگذارد.

او چه در دوران قبل جبهه و چه در مدت حضور در جبهه، با اطرافیانش به نیکی رفتار می‌کرد و به حقوق آنان احترام می‌گذاشت. او خیلی قبلتر از شهادتش به دوستانش می‌گفت: مرا شهید چروی صدا کنید.

با توجه به فرهنگ والای شهیده که در حفظ شعائر دینی کوشا بود. بهترین تفریح را کار می‌دانست و روزی ۱۲ ساعت مشغول کار بود، او به نماز شب و قرائت قرآن تأکید داشت.

برای روحانیون احترام خاصی قائل بود، خصوصا ارادت و علاقه خاصی به امام خمینی (ره) داشت و از آرمان‌های امام دست برنداشت و آنها را سرلوحه زندگی خویش قرار داد.

به امام خمینی (ره) علاقه بسیاری داشت و ایشان را به عنوان مرجع تقلید و رهبر کبیر انقلاب اسلامی معرفی می‌کرد، همچنین او را جانشین بر حق حضرت مهدی (عج) و اطاعت از ایشان را واجب می‌دانست.

آرزوی بزرگ وی نابودی تمامی کفر و پیروزی اسلام و مسلمین بود. او شهادت را هدیه بزرگ خداوند می‌دانست و به آن عشق می‌ورزید.

حاجی آمان اصفهانیانی دوست شهید «عبدالحکیم فلاح نژاد» نقل می‌کند: از انبار بیرون آمدم و متعجب بودم و با خودم گفتم این جایی است که حکیم از خواجه نفس آمد و شهید شد و تفنگ از دستش افتاد، من هم از خواجه نفس آمدم و تفنگ او را به من دادند و در واقع نگذاشتم که تفنگش بر زمین بماند، قسم خوردم راهش را ادامه دهم و از وطنم دفاع کنم.