وصیتنامه شهید «محسن صادقی»؛

دنیا برای مومن زندان است

شهید «محسن صادقی» در فرازی از وصیتنامه خود نوشته است: دنیا دنیای نامردی است دنیا محل گذر است، بگذرید و به معبود خود بپیوندید. معبود اصلی اگر داشته باشیم خواهیم فهمید که دنیا برای مومن زندان است.

کد خبر: ۵۶۷۸۱۷

پنجشنبه - ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۳ / 1403 20 February

به گزارش نوید شاهد لرستان، شهید محسن صادقی دوازدهم فروردین ۱۳۴۳، در شهرستان الیگودرز به دنیا آمد. پدرش محمدمهدی، کارمند دفتر ثبت اسناد بود و مادرش فروغ نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. سی ام اردیبهشت ۱۳۶۵، در حاج عمران عراق به شهادت رسید. پیکر وی مدت ها در منطقه برجا ماند و هجدهم خرداد ۱۳۶۶، پس از تفحص در گلزار مرکزی زادگاهش به خاک سپرده شد.

این شهید والامقام در وصیتنامه خود نوشته است:

بسم الله الرحمن الرحیم

بالاترین خوبی ها کشته شدن در راه خداست. (رسول اکرم ، صلی الله علیه وآله)

اکنون که این جمله را می نویسم برای آخرین وداع و آخرین وصیت است.

عزیزان: دنیا دنیای نامردی است دنیا محل گذر است، بگذرید و به معبود خود بپیوندید. معبود اصلی اگر داشته باشیم خواهیم فهمید که دنیا برای مومن زندان است.

برادران: زمان زمان امتحان و سرنوشت ساز است هر کس از دنیا گذشت، هر کس از هواها گذشت، هر کس از خوشی گذشت، هر کس از لذت گذشت لذت های زودگذر ، هواهای نفسانی زودگذر، بالاخره هر کس که گذشت برده است، آخرت را خریده است. بعضی از برادران وقتی صحبت از جبهه می کردیم دم از گرفتاری و صحبت از اجازه از پدر و مادر را مطرح می کردند.

عزیزان نکند که مصداق یاران امام علی (علیه السلام) باشیم که وقتی به بعضی از یاران در تابستان دستور عملیات را صادر می کرد، می گفتند گرم است، بگذار کمی خنک شود و وقتی زمستان می شد ایراد سرما را می گرفتند تا جایی که حضرت آرزوی ندیدن آن ها را می کرد.

برادران مواظب باشید اینگونه اعمال مخصوصاً جهاد ظرافتی خاص دارد، نکند خدای ناخواسته برای یک عمل مستحبّی عمل حرامی را انجام دهیم. بگذار از اهمیت جنگ بگویم بهشت را به بها می دهند، نه شعار. عزیزان بهشت زیر سایه شمشیرها است، الان بهشت زیر سایه ترکش های خمپاره ها و گلوله های سربی است. توصیه می کنم همواره شما را به تقوا، به پرهیزکاری.

برادران تقوا را پیشه خود نمایید که تنها و تنها در نزد خدا تقوا می تواند کمک کند در آن دنیا سؤال نمی کنند ماشینتان مدلش خارجی بود یا ایرانی، می گویند عملتان چه بود. چقدر کار خیر انجام داده اید، برای انقلاب چه کرده اید، برای اسلام چند نفر از برادرانت یا از فرزندانت یا … را فدا نموده اید. صحبت از فدا شدن، مگر قرار نیست مگر معتقد به این نیستیم که انسان پس از مدتی عمر باید رخت سفر بر بندد و دنیا را وداع نماید. اگر قرار است آخر در رختخواب بمیریم، مرگی که حضرت امیر آن را مرگ ویژه پیرزنان نامگذاری نموده پس چه بهتر که مرگ شهادت را انتخاب کنیم. ای خدا، و ای کریم، خودت شاهد باش که ما وظیفه خود را انجام دادیم.

انتهای پیام/