نوید شاهد: يك شب بعد از نماز مغرب و عشاء با حاجي به خانه شهيد فريدوني رفتيم. حاجي، بچه شهيد را كه كودكي 5ساله بود، بر پشت خود سوار كرد و دور اتاق چرخاند و دل كودك را اينگونه شاد كرد.او ارادت خاصي نسبت به خانواده شهدا داشت و خودش را جزو آنها مي دانست.

نوید شاهد: شهید حاج حسین بصیر، در دوم ارديبهشت ۱۳۶۶ در شب عمليات كربلاي ۱۰ بر فراز ارتفاعات ماووت خمپاره اي بر سنگر او فرود آمد و حاج حسين بصير در سن چهل و پنج سالگي بعد از هفت سال حضور مستمر در جبهه هاي نبرد به شهادت رسيد. پيكر شهيد حاج حسين بصير در ميان انبوه جمعيت سوگوار تشييع و در گلزار شهداي «فريدونكنار» به خاك سپرده شد.

نوید شاهد: : يكبار از او پرسيدم كه دليل اين همه بي قراري چيست؟ گفت: من از روي شهدا، فرزندان آنها وهمين طور مادران و همسران شهدا خجالت مي كشم. باز من به خانه آمدم و به خانواده ام سر زدم در صورتي خانواده هاي شهدا همچنان چشم به راهند.

نوید شاهد: حاجي هميشه آرزوي شهادت داشت. وقتي خبر شهادت رزمنده اي به گوش حاج حسين مي رسيد؛ آه حسرت باري مي كشيد و مي گفت: «خوشا به سعادتش كه طعم شهادت را چشيد.»

نوید شاهد: گاهي كه به فريدونكنار بر مي گشت، نيازهاي جبهه را به مردم مي گفت و با كمك آنها، لباس، غذا و ... به جبهه مي برد و در ميان رزمنده ها توزيع مي كرد.

نوید شاهد: مي گويد: حاج بصير براي اسلام، ولايت و رهبري شهيد شدن و هميشه مطيع امر رهبري بودن و براي لباس سپاه ارزش زيادي قائل بودند و مي گفتند: من لياقت پوشيدن اين لباس را ندارم.

نوید شاهد: مي گويد: در عمليات والفجر8 حاجي كه مي ديد، ما نياز به استراحت داريم، خواست تا براي مدتي به پادگان شهيد بهشتي براي استراحت و حمام كردن برويم و موقع برگشتن، خودمان براي رفتن به كربلا آماده كنيم.

نوید شاهد: حاجي مي گفت كه مادرم هميشه آخر شب، نماز مي خواند و مرا دعا مي كرد و علت به شهادت نرسيدنم همين بود. يك روز كه سرسجاده نشسته بود به او گفتم كه حاجتي دارم و برايم دعا كن. مادرم هم دعا كرد حاجتم قبول شود. دعاي مادرش زود مستجاب شد و حاج بصير به شهادت رسيد.

نوید شاهد: مي گويد: حاجي در جبهه مي گفت: آيا مي توان چراغ گلدسته امام حسين (ع) را از اينجا ديد يا نه؟ ما به همين سادگي نمي توانيم قبر آقا را زيارت كنيم. يا بايد شهيد شويم يا وجب به وجب خون دهيم تا بتوانيم از نزديك زيارتش كنيم.

نوید شاهد: مي گويد: هميشه خاطره حاجي در دل ما است و هيچ وقت فراموشش نمي كنيم. او واقعاً نمونه كاملي از انسانيت بود. او در عمليات كربلاي 10 در ماووت عراق، داخل سنگر بود كه خمپاره به آنجا اصابت كرد و او را شهيد كرد.