برادر شهید «فرج الله گل پیر» می‌گوید: «ایشان شبی خواب دیدند که شهید موسی راعی به ایشان شربت دادند و ایشان تعبیرشان این بود که شربت شهادت بود.»

صدیقه دهقانی همسر شهید کیامرث احسانی از فرماندهان لشکر ثارالله کرمان گفت: مرام و اخلاق سردار شهید سلیمانی، شوهرم را در این لشکر ماندگار کرده بود تا به شهادت برسد.

خواهر شهید «هادی پژاوند» می‌گوید: «ایشان بار آخری که به جبهه می‌رفتند ما خبر نداشتیم از ما خداحافظی هم نکرده بود به مادرم گفته بود لباس من را آماده کن می‌خواهم بروم حمام و لباسش را گرفت و از آن طرف به جبهه رفت.»

فرمانده شهد «صادق مزدستان» می‌گوید: او در کار بسیار ظرافت و دقت داشت و برای شناسایی به یک قدمی سنگر نگهبانی عراقی‌ها می‌رفت. وقتی رمز عملیات محرم گفته شد سه دقیقه بعد سنگر‌های عراقی را فتح کرد و فریاد اللّه اکبر صادق بلند شد.

دوست شهید «حجت دوستداری» می‌گوید: «وقتی با هم نماز می‌خواندیم، سرش را پایین می‌انداخت و با خدا راز و نیاز می‌کرد. وقتی من نمازم را تمام می‌کردم او هنوز سجده دوم خود را تمام نکرده بود. من همیشه حسرت می‌خوردم به نماز خواندنش.»

مادر شهید «سیدمحمود ابراهیمیان» می‌گوید: «آقا سید محمود که به دنیا آمد یک دستش ۶ تا انگشت داشت که، چون عمو‌های آقای ما روحانی بودند می‌آمدند این جا می‌گفتن این یک نشانه بزرگ در او است.»

مادر شهید «سیدعلی ذراری» می‌گوید: روزی یکی از کبوتر‌های غریب به منزل ما آمده بود، او تصمیم گرفت که او را گرفته و به صاحبش برگرداند. آنقدر این در و آن در زد تا روز به شب رسید کلی وقتش گرفته شد، اما کوتاه نمی‌آمد. بالاخره او را به صاحبش پس داد. بعد از این کار می‌گفت مادرم امروز احساس آرامش می‌کنم، چون امانتی را به صاحبش برگرداندم.

برادر شهید «ناصر باقری» می‌گوید: پایبند به مسائل دینی و مذهبی بود و اهل غیبت کردن نبود و همیشه می‌گفت مراقب اعمال خود باشید و تمام رفتار و حرکات او برای ما الگو بود.

همسر شهید مدافع حرم «سیدجلال حبیب‌الله پور» با بیان این که آرمان شهدای مدافع حرم دفاع از حرم بی بی زینب (س) بود، گفت: همسرم عاشق حفاظت از حرم حضرت زینب (س) بود و تنها برای حفظ حرم این بانوی بزرگ رفت.

همرزم شهید «حسینعلی اکبرپور منصور» می‌گویند: شهید همیشه آرزوی حضور در جبهه را داشت. او در جبهه یکی از سربازان دلیر اسلام بود که هیچگاه ترسی در خود راه نمی‌داد.