مادر شهید «مجید سودمند ساروی» نقل می‌کند: روز تشییع جنازه، آخرین نامه‌ای که برای مجید فرستادیم برگشت خورد، روی آن نوشته شده بود: گیرنده در دسترس نیست.

همسر شهید «قربان گرزین» نقل می‌کند: هر چه خواهش کردم که نرود، به خرجش نرفت. گفت: اگر تو می‌توانی روز قیامت شفاعت و ضمانت مرا پیش خدواند و مادرت فاطمه زهرا (س) بکنی، من نمی‌روم.

مادر شهید «حسین خان محمدی» نقل می‌کند: هنگامی‌که برای آخرین بار به مرخصی آمد، چهره‌اش جذبه و نورانیت خاصی داشت. به فرزندانم گفتم چهره حسین تغییر کرده نورانیت خاصی پیدا کرده است، فکر کنم دیگر حسینم را برای آخرین بار می‌بینم.

شهید «داود رحیمی جعفرآبادی» در بخشی از دستنوشته‌‌های خود می‌نویسد: از یک سو باید بمانیم تا شهید آینده شویم و از سوی دیگر باید شهید شویم، تا آینده پابرجا بماند، هم باید امروز شهید شویم تا فردا پا برجا بماند و هم باید بمانیم و تا فردا شهید نشویم. عجب دردی چه می‌شد امروز شهید و فردا زنده می‌شدیم تا بتوانیم دوباره شهید شویم.

خواهر شهید «ادموند بالیانس خانقاه» نقل می‌کند: از دیدن مادرهایی که مجبور بودند، بچه‌های یتیم‌شان را با بدبختی و نداری بزرگ کنند، رنج می‌کشید و با تمام توان سعی می‌کرد به آنها کمک کند. در آن سو تنها راهی که برای یاری به ذهنش رسید، بذل تنها دارایی‌اش، یعنی گل‌واژه‌های محبت و عاشقانه‌های قلبش بود.

در خاطراتی از شهید «خلیل اله ابراهیمی میان دره» نقل شده است: بیست و پنج روز قبل از ماه مبارک رمضان به مرخصی آمد و موقع رفتن به دوستان و هم‌محلی‌هایش گفت: من شهید می شوم و تابلو کوچه را به نام خودم عوض می‌کنم.

مادر شهید «حسین حیدری» نقل می‌کند: شهید بزرگوار هنگام عزیمت به جبهه روحیه قوی داشت و به من گفت: مادر جان! تو مادر هستی، دعا کن که شهید شوم.

در خاطراتی از شهید مدافع حرم «محمدرضا شیبانی مجد» نقل شده است: بیشتر اوقات در جبهه بود و در منزل خیلی حضور نداشت. اما همان زمان کوتاهی هم که در منزل بود تمام وقت خود را صرف خانواده‌اش می‌کرد. وقتی بحث سوریه پیش آمد. مانند پرنده‌ای بود که از قفس آزاد شده بود.

شهید «محمدرضا شیبانی مجد» در بخشی از دستنوشته‌‌های خود خطاب به پدرش می‌نویسد: پدر، یادواره شهدا را جدی بگیرید، چون زنده نگهداشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست.

شهید «غلامحسن عاطفی‌نژاد» در بخشی از دستنوشته‌‌های خود خطاب به دانش‌آموزانش می‌نویسد: دانش‌آموزان عزیز! ضمن توجه به جنگ و اهداف جنگ سعی کنید با تلاش پیگیر در فراگیری و آموختن علم، در سنگر جنگ و درس به انقلاب خدمت کنید. مملکت ما به متخصصین با ایمان نیاز دارد.