شهید «مصطفی جانی» در وصیتنامهاش مینویسد: «از همسایگان و آشنایان برایم طلب حلالیت کنید و از آنها بخواهید که راه شهیدان را که راه خط آل محمد (ص) و حسین (ع) و امام زمان (عج) و رهبر کبیر انقلاب است، ادامه دهند ...»
همزمان با سالروز ولادت شهید «محمد یوسفی» در وصیتنامه این شهید بزرگوار میخوانیم: «مبادا کمبودها و گرانیها باعث شود که به دولت خدمتگزار بدبین شوید؛ مانند اصحاب پیامبر (ص) صبور و بردبار باشید و مقابل هیچ بادی نلرزید ...»
همزمان با سالروز ولادت شهید «رضاعلی جعفرخانی» در وصیتنامه این شهید بزرگوار میخوانیم: «همه ما باید فدای اسلام شویم و بدانید که همه ما در روزی معین در پیشگاه خداوند، حاضر شده و حساب پس خواهیم داد ...»
در دستنوشته بهجا مانده از شهید «مرتضی صفریامیرمحله» میخوانیم: «من خودم را یافتم و با چشمانی باز و گوشى شنوا و قلبی آگاه به جهاد اصغر بپا خواستم و هیچ چیز جز رضاى خدا مورد نظرم نیست و کسى حق ندارد با شهادتم نسبت به کس دیگرى و یا انقلاب بدبین باشد؛ چون این سعادت را با آغوشى باز پذیرفتم ...»
شهید «مصطفی عبداللهی» در وصیتنامهاش آورده است:« میخواهم همچون هزاران شهید دیگر، گمنام باقی بمانم و اگر خواستید، فقط این جمله را بنویسید: عبداللهی؛ تقدیم به آستان کبریایی الله ...»
همزمان با سالروز شهادت «قدرتالله یعقوبلو» در وصیتنامه این شهید بزرگوار میخوانیم:«مادر جان! میدانم بعد از شهادتم ناراحت خواهی شد؛ ولی شهادت برای من افتخار است ...»
شهید «علی صحراکاران» در وصیتنامهاش مینویسد: «از پدر و مادرم میخواهم که هیچگاه برای مرگ من گریه نکنند؛ هر چند میدانم سخت است؛ ولی دلم میخواهد که صبر کنند؛ زیرا خداوند با صابران است ...»