شهید «سیداسدالله آذری» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «برادرانم از شما می‌خواهم که راه و روش امام حسین (ع) و ادامه دهید و خواهرانم حجاب خودتان را حفظ کنید و پیام خون شهیدان را زینب‌وار به گوش مردم جهان برسانید.»

شهید «مهراب آقایی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «به خدمت سربازی رفتم تا دِینم را نسبت به اسلام و وطن ادا کرده باشم، من با جان و دل خوشحالم که علیه باطل می‌جنگم.»

شهید «شنبه صادقی زلفی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: :«اسلام تنها حامی مستضعفان جهان است فراموش نکنید که چشم مستضعفان دنیا به انقلاب ماست امید آنها را نا امید نکنید و به هر وسیله که برایتان امکان دارد مبارزه کنید.»

شهید «جعفر رحیمی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: بار خدایا شهادت را نصیبم گردان و از برادران و خواهران می‌خواهم پشت جبهه‌ها را خالی نکنند و امام خمینی (ره) را تنها نگذارند و مسجد‌ها را خالی نکنید و دعا برای رزمندگان فراموش نشود.

شهید فرهاد سربندی در بخشی از وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «این برایم ناراحت کننده نیست که کشته می‌شوم نگرانی من از عدالت خداوند است که بر همه اعمالم نظر داشته و خواهد داشت، زیرا زیباست که انسان در راه آن کسی که دوستش دارد خود را فدا کند و همه چیز خود را بدهد حتى جان من که چیزی از خود ندارم و هر چه دارم از اوست و تأسفم از این است که خیلی دیر این مطالب را دریافتم امیدوارم که خداوند این دیر فهمی مرا ببخشاید.»

شهید غلامرضا پیرزاده در بخشی از وصیت نامه خود می‌نویسد: «پس بر این گواهی میدهم که اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمداً رسول الله و با خونم امضایش میکنم و با گلوله‌های آتشین‌مان سینه‌های سیاه کفار را خواهیم درید و به تو توکل می‌کنیم که فتح و پیروزی از آن توست و تو بی نیاز از کمک مایی.»

شهید «منوچهر آصفی» در وصیت نامه اش می‌نویسد: «اسلام انقلابی‌ترین مکتب است من این را لمس کرده‌ام به خصوص در این چند روز آخر و خمینی کبیر مردی است که تاریخ هرگز این چنین مردی را به خود ندیده است.»

شهید «علی شجاعی» در وصیت نامه اش می‌نویسد: «ای برادران اگر موقعیتی به دست آوردید خود را خدمتگزار مردم بدانید و از هر کوششی دریغ نداشته باشید چرا که همه انقلاب و نظام برای خدمت به مردم و عظمت اسلام است.»

شهید «محمد خون زر» در وصیت نامه اش می‌نویسد: «امیدوارم که با خون خودم بتوانم خدمت کوچکی به اسلام بکنم و خدا و امام زمان (عج) و نایب بر حقش امام خمینی (ره) را از خود راضی کنم.»

شهید «عبدالعلی اعظمی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «در مجلس ترحیم من بیرق سرخ (شهادت) و سبز بهشت خدا برافراشته کنید تا مردم بدانند که شهادت همچون بهشتی است که شهید با اعطا کردن خون خود آن را خریداری می‌کند...»