شهید «عبدالمحمد پیش بین» پس از گذراندن ششم ابتدایی به دلیل اینکه تنها فرزند خانواده بود به یاری پدر شتافت و با کار سخت و طاقت فرسای کشاورزی به تامین معاش پرداخت و عصای دست پدر شد.
شهید «محمدحسین احمدزاده» در ایام مرخصی بیکار نمینشست و اقدام به تهیه مواد غذایی برای رزمندگان اسلام مینمود و روستا به روستا به تبلیغ و جمع آوری نیرو جهت اعزام به جبههها میگشت.
شهید «نادر سیلانی» یک ماهی گیری بود که روزها به کنار کرخه میرفت و با صید ماهی چرخه زندگی خود را تأمین میکرد و با فضای جنگل و کرخه کاملاً آشنا بود و عین کف دستش با جنگل و کرخه آشنایی داشت. در روزهای آغازین جنگ در شناسایی و توجیه نیروهای سپاه نسبت به موقعیت کرخه با دشمن کمک مؤثری به نیروهای خودی کرد.
شهید «عبدالکریم مریدی» در مدت آموزش سربازی چندین بار مورد تشویق فرماندهان خود قرار گرفت و بعد از دوران آموزش سربازی به عنوان نیروی مخصوص تکاور لشکر کردستان انتخاب شد و این مدت با رشادت و ورزیدگی که از خود نشان داده بود مدالهایی گرفت که تنها یادگار رشادتهای اوست.
شهید «علی رضا رمضانی» هر روز پس از اتمام کلاس درس همراه با برادر بزرگترش در حمل آجرهای خام از میادین خشت زنی تا به پای کوره پدر را یاری میکرد، تا این که در سال ۱۳۵۲ خانوادهاش بنا به مقتضیات زندگی به شهر شوش هجرت نمودند.
شهید «علیرضا غریبی» نه تنها در خانواده خود بلکه در بین فامیل و دوستان و آشنایان نیز از نظر اخلاقی به عنوان فردی نمونه بود و او را با ادب میشناختند و نسبت به اطرافیان مخصوصاً پدر و مادر خود احترام خاصی قائل میشد.
شهید «قربان ناصری» همیشه نمازش را به موقع میخواند و عادت داشت بعد از نماز چند آیه از قرآن را تلاوت کند و قسمت زیادی از آن را حفظ کرده بود، به مطالعه کتابهای غیر درسی بسیار علاقه داشت و هیچ وقت نمیگذاشت ساعتی از وقت گرانبهایش هدر رود..
شهید «غلامرضا پیرزاده» که برای شناسایی دشمن با یک ژسه و دو نارنجک با اینکه بسیار خسته بود و در حالی که درگیری شدید بود، کنار رودخانه صدای تیر از هر طرف آن به گوش میرسید به جلو رفت و هرگز بازنگشت، روز بعد جسم بی جانش را پیدا کردند و متوجه شدند که نه تنها برای شناسایی بلکه برای مقابله یک تنه هم رفته بود.
سردار شهید «قربانعلی موری بازفتی» در یک عملیات رزمی پس از در هم کوبیدن دشمن بعثی در یک عملیات غافلگیری برای مدت کوتاهی به اسارت دشمن درآمد اما با نبوغ و هوش بی نظیری که داشت پس از چند ساعت از دست دشمن فرار کرد و به مواضع نیروهای خودی برگشت.