تکاور پاسدار شهید «مهدی طافی» جوانی که در میدان ورزش حریفان را با فنون جودو مغلوب می‌کرد و در میدان رزم با اخلاص و مسئولیت‌پذیری قلب‌ها را تسخیر کرده بود وی که آرزوی پوشیدن لباس مقدس سپاه را در سر داشت مسیر زندگی‌اش را آگاهانه انتخاب کرد و سرانجام در ۲۸ سالگی در حالی که خود را برای آغاز زندگی مشترک آماده می‌کرد در حمله دشمن به جمع یاران شهیدش پیوست.

شهید والامقام «مهدی علیدادی» پاسداری مخلص و انسانی وارسته بود که گره‌گشایی از کار مردم، محبت بی‌پایان به خانواده و عشق به خدمت در لباس مقدس پاسداری برگ برگ دفتر زندگی پربرکتش را شکل داد، مردی که همواره لبخند بر لب داشت و خدمت به نظام و مردم را بر هر منفعتی مقدم می‌دانست.

شهید «فردین مهدی‌پور بابادی»، فرزند ارشد خانواده‌ای مؤمن و زحمتکش مسیر زندگی‌ اش را با گام‌های استوار در تحصیل، کار و در نهایت پوشیدن لباس مقدس ارتش جمهوری اسلامی ایران طی کرد تا آنکه در راه خدمت، آسمانی شد.

پاسدار شهید «سید علیرضا سید نور» از نخبگان علمی و قرآنی دوران تحصیل خود به شمار می‌رفت، با انتخاب مسیر پاسداری از انقلاب اسلامی دانش تخصصی خود را در خدمت دفاع از حریم وطن قرار داد و سرانجام در مسیر اعتلای ایران اسلامی به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

پاسدار شهید «امین شیرالی» از همان سال‌های کودکی با نظم، مسئولیت‌پذیری و اهتمام به درس شناخته شد، وی در ادامه مسیر زندگی با تلاش علمی، خدمت صادقانه در دوران سربازی، دغدغه‌مندی نسبت به محرومان و اصرار برای ورود به سپاه الگویی از جوان مؤمن، پرتلاش و مردم‌دار شد.

شهید «مهران زیلابی» شجاعت و مهربانیش مرز‌های انسانیت را درنوردیده بود به طوری که در لحظات خطر هرگز بی‌تفاوت نبود حتی در شرایطی که انفجار و ناامنی همه را به فکر نجات جان خویش و فرار انداخته بود وی با دلسوزی تمام به سمت مجروحی که طلب آب می‌کرد دوید.

شهید ناو سروان «ایمان خلیلی نژاد» افسر غیور مرز‌های آبی ایران، از صیدون تا سریلانکا مسیر زندگی اش را با ایمان، تلاش و غیرت در راه دفاع از وطن پیمود و سرانجام در سیزدهم اسفندماه ۱۴۰۴ بر اثر حمله موشکی رژیم صهیونیستی و آمریکایی به ناو دنا به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

سردار سرتیپ دوم پاسدار شهید «حاج عبدالرسول فتحی‌نیا»، از رویش‌های اصیل مکتب خمینی (ره) بود مردی که هم‌نشینی با قلم و هنر خطاطی را با صلابت رزمندگی در هم آمیخت. او که تمام عمرش را در مسیر خادمی اهل‌بیت (ع) و پاسداری از حریم ولایت سپری کرده بود، سرانجام در پیوند با عهدی که با مولایش بسته بود، در روزی که داغی جانکاه بر دل‌های منتظر نشست به ملکوت اعلی پرواز کرد.

شهید «علی چعبی» نامش را از مولای متقیان وام گرفت و در مسیر دفاع از وطن جان شیرینش را فدای آرمان‌ها کرد وی نه تنها یک سرباز دلاور بلکه فرزندی صالح، رفیقی امین و جوانی متدین بود که در اوج جوانی و در حالی که شمارش معکوس بازگشت به آغوش خانواده را آغاز کرده بود در کردستان به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

شهید «رضا چعبی» با وجود دلبستگی به خانه و رویای تشکیل زندگی مسیر خدمت سربازی را با انگیزه انتخاب کرد و در حالی که تنها پنج روز تا پایان خدمتش باقی مانده به شهادت رسید.