شهید "اسماعیل چراغی" در وصیت نامه اش بیان می کند: «خدایا؛ پس تو هم به بزرگی خودت مرا ببخش و شهادت را شهادتی حسین گونه یعنی با بدن قطعه قطعه مرا بپذیر.»
خدایا؛ شهادتی حسین گونه نصیب گردان!
به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران، شهید «اسماعیل چراغی»، یادگار «علی محمد» و «شوکت» دوم تیر ماه 1332 در شهرستان اراک دیده به جهان گشود. وی تا پایان دوره ابتدایی درس خواند و سپس مشغول کار خیاطی شد. در سال 1352 ازدواج کرد و صاحب سه دختر شد و به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر در چهارم فروردین ماه 1361 در رقابیه بر اثر اصابت ترکش به سر و سینه به شهادت رسید. پیکر وی را در بهشت زهرای شهرستان تهران به خاک سپردند.

متن وصیت نامه شهید

بسمه تعالی

انا لله و انا الیه راجعون

بازگشت همه بسوی اوست

ناصراً ینصرنی لبیک، یا خمینی، اگر باید که آخر من بمیرم چه بهتر که در راه قرآن و اسلام بمیرم

باید به ندای رهبر عزیز لبیک گفت. امام عزیز فرمود مکتبی که شهادت دارد اسارت ندارد.

خدایا؛ من کاری که تو راضی باشی انجام نداده ام و نماز و روزه من قابل درگاه تو نیست و تو را به او احتیاجی نیست خدایا به خاطر رکوع و سجودش مرا ببخش.

سر ما به زندگی من جان من و بچه ها و پدر و مادرم و برادران و خواهرانم هستند، خدایا؛ از همه گذشتم به خاطر دین تو و تو بیشتر از اینها برایم ارزش داری. خدایا؛ پس تو هم به بزرگی خودت مرا ببخش و شهادت را شهادتی حسین گونه یعنی با بدن قطعه قطعه مرا بپذیر.

ای خدای بزرگ از تو می خواهم که از عمر من بکاهی و به عمر رهبر انقلاب بیفزای ای خدای بزرگ انقلاب اسلامی ما را یاری کن و به انقلاب مهدی (عج) متصل بگردان.

خدایا بحق خون شهیدان صدام و تمام جنایت کاران را از روی زمین برانداز / پاسدار اسلام اسماعیل چراغی. سوم اسفند ماه 1360/ امضا

خدایا؛ شهادتی حسین گونه نصیب گردان!

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده