شهید «مهدی باقریان» در وصیت نامه می نگارد: میخاهم همچون مثل یک مرد جنگجو به جبهه های دشمنان اسلام می روم و دلم می خواسته که مثل یک قهرمان شهید و سرافراز برای خانواده ام باشم.
به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران، شهید مهدی باقریان، یادگار «علی» و «لیلا» که در پنجم شهریور ماه 1340، در شهرستان تهران چشم به جهان گشود. ایشان تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگری می کرد. به عنوان یکی از نیروهای جان بر کف ارتش مقتدر جمهوری اسلامی ایران در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر بیست و چهارم شهریور ماه 1361، با سمت دیده بان در بانه توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به سر، به شهادت رسید. مزار وی در بهشت زهرای زادگاهش واقع است.

متن وصیت نامه شهید

پس از تقدیم عرض سلام امیدوارم که حالتان خوب و خوش باشید که این نامه مرا می خوانید ناراحت نشوید زیرا آنچه از خدای بزرگ می خواستم به من داد. مادر جان از شما می خواهم که مرا ازته دل ببخشید و هم چون پدر بزرگوارم که به من امیدهای بزرگ می داد از تمام شماها متشکرم که مرا به این سن بزرگ کرده اید و من همچون مثل یک مرد جنگجو به جبهه های دشمنان اسلام می روم و دلم می خواسته که مثل یک قهرمان شهید و سرافراز برای خانواده ام باشم.

ولی چون توی این مدت سربازیم که در آبادان و کردستان هستم خداوند یکتا مرا هنوز قبول نکرده است که به شهیدان و دیگر دوستانم بروم و امیدوارم که در جبهه غرب کشور مثل یک شیر از خاک وطنم دفاع کنم و نگذارم یک وجب از خاکم به زیر پای دشمن برود و تا آنجای که جان در بدن دارم از ناموسم و وطنم دفاع می کنم و امیدوارم که هر چه زودتر امام مهدی (عج) زودتر ظهور کند امیدوارم که تمام ملت اسلامی ایران زنده و جاویدان باشید و زندگی دیگر را آغاز کند.

مادر جان این نامه که برای شما می نویسم از شما دوستانم می خواهم در مزارم اشک نریزند زیرا خداوند یکتا ما را آ فرید و باز به سوی او می رویم و با دلی شاد امیدوارم که هر چه زودتر تمام دشمنان اسلام به کفر برسند و از خداوند بزرگ می خواهم که سایه امام خمینی را از سر ملت ایران بر ندارد و از تمام دوستانم و آشنایان و همسایگان می خواهم که مرا ببخشند زیرا همچون برادرم ابراهیم و برادر بزرگ گوارم هادی و خواهر مهربانم فاطمه می خواهم که همیشه راه خداوند و رهبرم را به پیش بگیرند و راه اسلام راهی است خدائی.

مادر جان و پدر عزیزم اگر از این مأموریت زنده برنگشتم امیدوارم که مرا ببخشید و اگر پول از طرف پادگان به شما دادند می خواهم که نصفش را برای برادرم ابراهیم برای تحصیل کردنش بدهید تا آنچه دلش می خواست بشود برای میهنش فردی بزرگ بشود و به همنوع خود کمک بکند و نصف پول دیگر را به صندوق پستی امام بریزد تا به تمام مردم جنگ زده کمک بکند دیگر عرضی ندارم در اینجا و آنجا با شما خداحافظی می کنم خدات نگهدار شما باد.

این هست وصیت نامه سرباز وظیفه مهدی باقریان جمع پادگان نوهد کلاه سبزها برای خانواده ام.
بیست و چهارم شهریور ماه 1361  
می خواهم قهرمان کشورم باشم
منبع: سایت ساجدین ری                                    
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده