در قسمت اول وصیت نامه شهید «فرهاد جورابراهیمیان» آمده است
شهید «فرهاد جورابراهیمیان» در وصیت نامه اش نوشت: برای تقرب به خدا یکی از درها «باب الحسین»است و باید عاشقانه در روز تاسوعا و عاشورا برای او از اعماق وجودت اشک ریخته باشی تا شفیع تو شود.
خدایا روزیم کن شفاعت حسین (ع) را روز ورود به آن جهان
به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران، شهید «فرهاد جورابراهیمیان»، یادگار «عسگر» و «انیس» که در پانزدهم شهریور ماه 1346 در روستای بالابنه از توابع شهرستان تنکابن دیده به جهان گشود. ایشان تا پایان دوره راهنمایی به تحصیل ادامه دادند و سپس به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر در بیست و دوم اسفند ماه 1363 در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش و خمپاره به شکم، پاها و پهلو به شهادت رسید. پیکرش مدت ها در منطقه بر جا ماند و چهاردهم تیر ماه 1376، پس از تفحص در بهشت زهرای شهرستان تهران به خاک سپرده شد.

متن وصیت نامه شهید

بسم الله الرحمن الرحیم

«اللهم ارزقنی شفاعة الحسین یوم الورود»

قدم در راه حق می گذارم

به نام الله و بر طرف کننده نیاز بندگان و سلام به ارواح پاک طیبه شافعان روز جزا و سلام به پدر و مادر عزیز و گرامیم که با مشقتها مرا پروراندید تا بتوانم راه اصلی که خداوند برای ما بندگان مقرر فرمود بشناسم. خداوند به من حق تکلم داد و شما با من سخن گفتید من هم از شما آموختم، تا بتوانم سخن در راه حق بگویم و قال الباقر (ع) و قال الصادق (ع) را تکرار کنم و کمیل علی (ع) را زمزمه کنم زیارت عاشورا را بخوانم که خداوند عنایتی بر ما بندگان و رحمتی بس عظیم به ما کرد که در راه او قدم بر داریم.

جهاد قله رسیدن به شهادت است

دیگر عنایتی که خداوند در حق ما مردم ایران کرده است شهادت در راه اوست و قدم ثابت در راه او برداشتن است که به همین آسانی نسیب ما نمی کند باید از قیدهای مادی و دنیوی ائم از خانه فرزند، پدر و مادر، خواهر و برادر است در راه او رها کنیم و قدم بر قله بلند جهاد بر داریم که بر آن می توان قله های کوچک دیگر را نظر کرد از این راهها می توان به کمال احسن رسید و به هیچ چیز جز او (خدا) فکر نکردن، که در دعای کمیل از مناجات علی (ع) هم نوشته شده است " الهی و ربی من لی غیرک " خدایا غیر از تو کسی را ندارم ،اگر ما شیعیان علی (ع) خلیفه مسلمین و اگر عاشق دیدار جانان هستیم ما هم زمزمه میکنیم " الهی و ربی من لی غیرک " باشد که با اعمال و کردار مان معبودمان را خشنود کنیم.

و قاتلو هم حتی لا تکونو فتنه (سوره البقره 192)

و با کافران نبرد کنید تا فتنه و تباهی از روی زمین برطرف شود

بالاترین سعادت انسان شهادت است

ما برای احیای اسلام و احکام خدا قدم بر می داریم و هیچ کشوری نمی تواند مانع شود ما از خدا حکم می گیریم و بس. بی خردان و کافران که خودشان از مرگ می هراسند ما را از مرگ می ترسانند نمی دانند که مرگ در راه خدا (شهادت) و رسیدن به لقاء الله را بهترین و بالاترین سعادت می دانیم.

آن کافران بعثی و غیره قدرت فهم این مسائل را ندارند چون خدا در قرآن می فرماید که ما کافران را کور و کر کردیم و بر چشمها و گوشهایشان پرده آویخته ایم و خداوند در مقابل به ما مژده پیروزی می دهد و خود او بر هر کار ما آگاه است الله بما تعلمون بصیر.

مرگ در نظر من شیرین است

ما برای زندگی آنچنان ارزشی قائل نمی شویم و مرگ را آنچنان تلخ و سخت نمی پنداریم که شیرینی دنیا و ترس از مرگ باعث شود که از این راه که آخرش رسیدن به معبود و معشوق است دست برداریم . خدا کند که کوله های آخرتمان را پر کرده باشیم و پرونده اعمالمان را به دست راستمان بدهند و خدا نکند که کوله خالی از عمل صالح باشد و آن موقع سر به گردن نهیم و رو سیاه در مقابل او بایستیم.

هرگز ناامید نشوید

هرگز از رحمت الهی مایوس و ناامید نشویم چون او حتی از مادر به انسان مهربانتر است و امید به شفیعان داشته باشیم تا به خدا تقرب پیدا کنیم بزرگان می فرمایند که یکی از درهایی که ما می توانیم از آن برای تقرب به خدا در آن روز وارد شویم باب الحسین البته باید عشق به امام حسین (ع) هم داشته باشی در تاسوعا و عاشورا برای او از اعماق وجودت اشک ریخته باشی تا شفیع تو شود از خدا می خواهم که امام حسین (ع) هم شفیع ما شود. اللهم ارزقنی شفاعة الحسین یوم الورود خدایا روزیم کن شفاعت حسین (ع) را روز ورود به آن جهان.

ادامه دارد...

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده